آموزش شبکه و امنیت | هک و تست نفوذ | برنامه نویسی و طراحی وب سایت | هوش مصنوعی و بلاک چین

دانلود فیلم آموزش MikroTik MTCNA رایگان به زبان فارسی (جلسه دوم) – طراحی روتینگ استاتیک و داینامیک

دانلود فیلم آموزش MikroTik MTCNA رایگان به زبان فارسی (قسمت دوم) – طراحی روتینگ استاتیک و داینامیک در میکروتیک

در قسمت دوم آموزش قصد داریم تا به مباحث روتینگ و مسیریابی در میکروتیک بپردازیم

Routing چیست ؟

زمانی که شما اقدام به راه اندازی شبکه در یک سازمان می کنید

آن سازمان مطمئنا از بخش های مختلفی تشکیل شده است که برای وارد شدن کامپیوتر های هر بخش به داخل شبکه ما از یک سوییچ استفاده میکنیم و سپس از آن سوییچ به سمت روتر یک لینک متصل خواهیم کرد و به هر بخش رنج IP مجزایی خواهیم داد تا ترافیک یک قسمت شبکه توسط قسمت های دیگر دیده نشود

پس در حال حاضر ما چند شبکه کوچک داریم که هر کدام از آن ها رنج IP منحصر به فردی دارد حال اگر نیاز به ارتباط بین بخش های مختلف داشته باشیم برای این منظور کافیست از هر بخش یک اتصال به سمت روتر بزنیم

تا روتر بین شبکه های مختلف در سازمان ما مسیریابی کند و اصطلاحا عملیات روتینگ را انجام دهد

به تصویر بالا دقت کنید

در این تصویر دو شبکه با رنج های متفاوت وجود دارند در هر رنج ۳ کامپیوتر موجود است که برای ایجاد ارتباط با یکدیگر به یک سوییچ متصل شده اند و در نهایت برای اینکه این دو شبکه با یکدیگر ارتباط داشته باشند از سمت سوییچ هر کدام از شبکه ها یک لینک به سمت روتر زده شده است

روتر برای اینکه بتواند بین این دو شبکه مسیریابی کند باید از هر دو شبکه آدرسی داشته باشد برای همین هر کدام از پورت های (اینترفیس ها )روتر یک IP از رنج همان شبکه ایی که به آن متصل است دارد

با دو مثال به تحلیل نحوه ارتباط کامپیوتر ها با یکدیگر می پردازیم

مثال اول : فرض کنید کامپیوتر شماره ۱ با ای پی ۱۹۲٫۱۶۸٫۱٫۳ قصد ارتباط با کامپیوتر شماره ۲ با ای پی ۱۹۲٫۱۶۸٫۱٫۴ را داشته باشد

این دو کامپیوتر از یک رنج IP دارند و با یک سوییچ به یکدیگر متصل شده اند

طبق مدل مرجع OSI کامپیوتر مبدا (شماره ۱) باید اطلاعاتی که قصد ارسال به سمت مقصد (شماره ۲) دارد را به شکل یک بسته در آورد به آن آدرس فرستنده و گیرنده بزند و در نهایت از طریق بستر شبکه به سمت مقصد ارسال کند

در این ارتباط لایه های ۱ تا ۴ مدل مرجع OSI برای آدرسی دهی دخیل هستند ما به بررسی ۳ لایه اول می پردازیم

نکته : لایه های بالاتر هم در این ارتباط دخیل هستند اما ما تنها به آدرسی دهی ها می پردازیم

ابتدا در لایه ۳ آدرس IP به پکت اضافه می شود آدرس IP سیستم شماره ۱ به عنوان SOURCE و آدرس IP سیستم شماره ۲ به عنوان DESTENATION

سپس نوبت آن است که آدرس های لایه ۲ به پکت اضافه شوند یعنی MAC آدرس ها در قسمت SOURCE فریم مک آدرس سیستم شماره ۱ قرار می گیرد

و اما سیستم شماره ۱ , مک آدرس سیستم شماره ۲ را ندارد برای همین توسط پروتکل IP , پروتکل ARP فراخوانی می شود

وظیفه این پروتکل آن است که مک آدرس سیستم مقصد را پیدا کرده و به ما تحویل دهد

ARP برای انجام این وظیفه IP سیستم مقصد را در شبکه بردکست می کند و از سیستم ها میخواهد

هر کدام از آنها که IP 192.168.1.4 دارد مک آدرس خود را به او تحویل دهد

بدین سان مک آدرس مقصد را بدست آورده و آدرس های لایه ۲ کامپیوتر ما نیز کامل می شود و اطلاعات پس از تبدیل شدن به صفر و یک از طریق مدیا شبکه به سمت سیستم مقصد ارسال می شوند

پکت ارسالی ما پس از خروج از سیستم به سوییچ وارد می شوند

سوییچ دستگاه لایه ۲ ایی است و توانایی خواندن آدرس های لایه ۲ در پکت ما را دارد پس به بررسی قسمتی از پکت که مربوط به مک آدرس مقصد می شود می پردازد

در آموزش های نتورک پلاس صحبت کردیم که سوییچ توانایی یادگیری شبکه از طریق مک آدرس را دارد و برای این منطور داخل خود یک جدول مک آدرس ساخته و می داند مک آدرس هر کدام از کامپیوتر ها مربوط به کدام پورت (اینترفیس) است

پس با توجه به مک آدرس موجود در پکت می داند برای رساندن آن به مقصد باید آن پکت را به سمت پورت شماره ۴ ارسال کند

بدین شکل پکت شما به مقصد خواهد رسید

حال برای پاسخ گویی کامپیوتر شماره ۲ به شما مجددا مراحل قبلی انجام می شود البته در این مرحله جای مبدا و مقصد ارتباط عوض می شود

نکته : اطلاعات در لایه ۳ به پکت معروفند و در لایه ۲ به فریم – ما در توضیح ارائه شده برای سادگی همه جا از کلمه پکت استفاده کردیم

مثال دوم : فرض کنید کامپیوتر شماره ۱ با ای پی ۱۹۲٫۱۶۸٫۱٫۳ قصد ارتباط با کامپیوتر شماره ۴ با ای پی ۱۹۲٫۱۶۸٫۲٫۳ را داشته باشد

در این ارتباط دو کامپیوتر مورد نظر در یک شبکه نیستند و برای ارسال پکت از یک کامپیوتر به سمت دیگری لازم است تا پکت از شبکه ۱ خارج شده و به شبکه ۲ وارد شود برای این منظور مسیر زیر طی خواهد شد

مانند مثال یک کامپیوتر ارسال کننده باید آدرس لایه ۳ و لایه ۲ از خود و از مقصد را داشته باشد تا بتواند یک بسته اطلاعاتی با آدرس های مربوطه تولید کند پس از آن از طریق سیم های شبکه پکت به سمت سیستم گیرنده ارسال می شود

البته چون مقصد در شبکه خودش نیست و نمی تواند آدرس گیرنده را پیدا کند

در این شرایط پکت را به سمت gateway ارسال می کند

گتوی در شبکه درب ورود و خروج از شبکه است یعنی اگر شما قصد ارسال اطلاعات از شبکه خود به شبکه دیگر داشته باشید باید پکت ها به سمت گتوی ارسال شود

آدرس گتوی در کارت شبکه هر کامپیوتر ست می شود

آدرس گتوی همان ای پی بازویی از روتر است که ما به آن متصل هستیم

البته برای اینکه پکت به گتوی برسد نمی تواند تنها با استفاده از یک آدرس ip این ارتباط را ایجاد کند و به مک آدرس گتوی نیز احتیاج دارد که arp آن را مهیا خواهد کرد و پکت را به سمت گتوی ارسال می کند

پس از وارد شدن پکت به روتر , آدرس های لایه ۳ پکت در روتر باز شده و ip مقصد خوانده می شود

روتر جدولی دارند به نام جدول روت که می داند هر کدام از شبکه ها به کدام اینترفیسش متصل هستند

در واقع می داند که برای رسیدن به رنج ۱۹۲٫۱۶۸٫۲٫۰ باید از کدام مسیر (اینترفیس) حرکت کند پس پکت ما را به سمت اینترفیس شماره ۱ خود ارسال می کند

سپس پکت وارد سوییچ دوم می شود و آدرس های لایه ۲ پکت خوانده می شود که مک آدرس های مبدا و مقصد در آن موجود است

طبق توضیحی که قبلا در مورد عملکرد سوییج داده شد پکت به کامپیوتر مقصد می رسد

برای بازگشت این پکت به مبدا تنها باید در آدرس ها جای مبدا و مقصد تغییر کند

هر تعداد بازو که در روتر شما باشد به یک رنج شبکه متصل خواهد شد و به صورت پیشفرض خود روتر توانایی مسیر یابی بین آن ها را دارد

اما اگر بیشتر از یک روتر در مسیر شما وجود داشته باشد موضوع متفاوت است

مثلا اگر دو روتر به شکل زیر متصل شده باشند

روتر اول شبکه های ۱۹۲٫۱۶۸٫۱٫۰ و ۱۹۲٫۱۶۸٫۲٫۰ را می بیند چون به صورت مستقیم به خودش متصل شده است اما شبکه ۱۹۲٫۱۶۸٫۳٫۰ را نمی بیند

روتر دوم شبکه های ۱۹۲٫۱۶۸٫۲٫۰ و ۱۹۲٫۱۶۸٫۳٫۰ را می بیند اما شبکه ۱۹۲٫۱۶۸٫۱٫۰ را نمی بیند

به عنوان مثال اگر کامپیوتر با ای پی ۱۹۲٫۱۶۸٫۱٫۲ بخواهد به سمت کامپیوتر ۱۹۲٫۱۶۸٫۳٫۲ اطلاعات ارسال کند

پکت بعد از رسیدن به روتر اول از بین می رود چون مسیری برای رسیدن به رنج ۱۹۲٫۱۶۸٫۳٫۰ در روتر اول وجود ندارد

برای اینکه این ارتباط به وجود آید از روتینگ استفاده می شوند

به طور کلی Routing به دو دسته تقسیم می شود

۱ . Routing Static : در این نوع روتینگ باید تمامی رنج ها به صورت دستی به تمامی روترهای شبکه معرفی شود

الگوی معرفی به این صورت است که در روتر اول می گوییم که قرار است پکت ها به شبکه ۱۹۲٫۱۶۸٫۳٫۰ برسند اما ما مسیری برای رسیدن به این شبکه ندارم پس برای ما مجهول است

اما اگر بدانیم از کدام طرف می توانیم به این رنج برسیم مشکل حل می شود

اگر پکت هایی که هدف(مقصد) آنها رسیدن به رنج ۱۹۲٫۱۶۸٫۳٫۰ است از اینترفیس شماره ۱ روتر اول خارج شوند و به سمت ای پی ۱۹۲٫۱۶۸٫۲٫۲ روند

پکت ها با موفقیت به مقصد می رسند

برای برگشت نیز در روتر دوم برای رسیدن به رنج ۱۹۲٫۱۶۸٫۱٫۰ پکت ها باید از اینترفیس شماره صفر این روتر خارج شوند و به سمت ای پی ۱۹۲٫۱۶۸٫۲٫۱ حرکت کنند تا به روتر اول رسیده و در نهایت به مقصد برسند

۲ . Dynamic Route

این نوع روتینگ به صورت اتوماتیک توسط پروتکل های مسیریابی همچون RIP – EIGRP – OSPF – IGRP – ISIS صورت می گیرد که هر کدام برای انجام عملیات روتینگ از قوانین خاصی تبعیت می کنند

در میکروتیک تنها پروتکل های RIP و OSPF برای مسیریابی داخل شبکه ایی وجود دارند که در جلسه آینده به آن خواهیم پرداخت

از جمله مواردی که در این آموزش مورد بررسی قرار خواهد گرفت عبارتند از :

— پیکربندی یک شبکه ساده با دو رنج بر روی روتر میکروتیک

— پیکربندی دو روتر که به یکدیگر متصل هستند و برای ارتباط نیاز به استاتیک روت در میکروتیک دارند

— پیکربندی یک شبکه ساده و اتمام مبحث STATIC ROUTE در میکروتیک

— عملیات مربوطه به صورت گرافیکی در کامند بیس در فیلم موجود است


دانلود پارت اول (مفاهیم روتینگ و استاتیک روت در شبکه)

دانلود پارت دوم (آموزش پیکربندی استاتیک روت در روتر میکروتیک)

زبان : فارسی

نوع آموزش : ویدیو

کیفیت : عالی

حجم ویدیو : ۱۳۰

زمان : ۷۰ Min

سطح : حرفه ایی

مدرس : نمازی زاده


 

بازدیدها: 39

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *